Kunstenaarsbeelden

Bokrijk gaat over gisteren, en over vandaag. Maar sterker nog, het gaat ook over morgen en het kan zelfs over overmorgen gaan.

Vier kunstenaars gingen in 2016 aan de slag om ‘een Bokrijk in verandering’ aan te kondigen. Hieronder vind je de werken terug van Luc Schuiten, Sanny Winters, Filip Dujardin en Kamagurka.

Bokrijk bouwt aan zijn toekomst

Kunst- en architectuurfotograaf Filip Dujardin (1971) nam het patrimonium van Bokrijk als basismateriaal om een nieuwe structuur te creëren, die zowel het verleden als de toekomst van Bokrijk in zich draagt.

“Daarbij heb ik het houtskelet als universele - en nog steeds relevante - bouwmethode gebruikt om een torenvolume te maken, waarbij de belijning van het houtskelet de grafiek en het reliëf bepaalt. Binnen deze toren is er een evolutie waar te nemen in abstractie van beneden naar boven toe. Onderaan wordt er letterlijk verwezen naar de gebouwen in Bokrijk om gaandeweg over te gaan naar uitgepuurde volumes en te eindigen in een open structuur, alsof de toren wacht op een voltooiing. Een openheid die refereert naar de transitie die Bokrijk momenteel ondergaat.”

Bokrijk inspireert

Kamagurka (1956), cartoonist, theater- en televisiemaker en allround kunstenaar, ziet in Bokrijk een museum dat actueel, klein maar tegelijkertijd internationaal en vooral inspirerend is.

“Bokrijk zet in op vakmanschap. Als handen- en geestesarbeider vind ik het fantastisch om mijn tekeningen met de hand te maken. Voor mijn beeld werd ik letterlijk gegrepen door een oude foto die aan een klein huisje in Bokrijk hing. Een man met een zwarte ribfluwelen broek, een vestje en zo’n typische pet. Thuis dacht ik: ‘Amai, dat ventje is modieus gekleed'. Ik vond dat pure Armani. Als je lang genoeg dezelfde broek draagt, dan is die binnen een bepaalde tijd opnieuw hip. Ook klompen ontsnapten niet aan een actueel jasje. Ik heb willen aantonen dat Bokrijk niet enkel oud is, maar vooral inspireert tot het maken van iets nieuws. Dat illustreert net de tijdloosheid waar Bokijk voor staat.”

Bokrijk Borrelt

Sanny Winters (°1975), de helft van ontwerpersduo Oeyen en Winters en gekend van haar beelden met typografische nadruk en uitgesproken kleurgebruik, liet zich voor het beeld rond Bokrijk inspireren door het rewind/fast forward teken dat in de K van het nieuwe logo verscholen zit.

“Een krachtig typografisch symbool dat universeel gebruikt wordt en in elk van de prenten op een andere wijze wordt toegepast. Op de cover is het een gele boomerang – hier symbool voor ‘de toekomst binnen handbereik’ – de boemerang die zelf steeds verder wil en terugkeert, zoals de geschiedenis zich op de een of de andere manier herhaalt en terugkeert.’ begint Sanny Winters. ‘Voor de postkaartjes zijn het dan weer vogels in vrije vlucht (‘Bokrijk in vogelvlucht’). Of het wordt een futuristisch zwevende trap naar de toekomst, waarbij ‘the sky the limit’ is, een Bokrijk die de lat voor zichzelf hoog heeft geplaatst. En de ‘B’ van Bokrijk, waarbij de tekstballonnen een Bokrijk symboliseren dat doet dromen, dat bruist en borrelt. (‘Bokrijk borrelt’). Er schuilt een dubbele betekenis in het teken dat ook in Bokrijk voelbaar is. Verleden dat niet kan zonder toekomst en omgekeerd. Ik wilde graag voor dit alles een surreële dromerige sfeer. Want doet Bokrijk ons allemaal niet dromen van wat er mogelijk is?”

Bokrijk s’éveille

Luc Schuiten (°1944) kunnen we omschrijven als “visionair architect” of “utopisch denker”. Als vierde kunstenaar gaat hij aan de slag met de toekomst van Bokrijk. Hij verbeeldt een duurzaam Bokrijk van morgen, gestoeld op het verleden.

“Het oude Bokrijk en de toekomstvisie van het Openluchtmuseum, nemen elk een kant in van een cilindervormige oppervlakte. Daardoor lijkt de evolutie van het verleden naar de toekomst zich in één beweging te ontrollen, maar keert wel de tijdelijkheid om: het heden als concept voor de dag en de toekomst als concept voor de nacht. Dag en nacht, die samen het landschap vormen, maar tegelijk heel ver uit elkaar liggen, bevinden zich op een cylindrische oppervlakte. Om deze ruimtelijke-tijdelijke bijeenkomst van dit universum uit te drukken, heb ik gekozen voor een bundel van gebogen lijnen en de kromming van de ruimte en tijd. Ik koos voor deze grafische methode omdat het net de dynamiek suggereert, naast het feit dat het de indruk geeft dat twee tijdperken van eenzelfde landschap elkaar tegen hoge snelheid ontmoeten. Het ontwerp kan worden gepresenteerd in 4 richtingen, afhankelijk van de visie waar je je wenst op te richten. Het is interessant om te zien dat een andere richting, je de dingen anders laat waarnemen en tegelijk wijst op een ander aspect van de visie op Bokrijk.”