28/11/2016

Bokrijk s’éveille

Mijn werk kan worden gepresenteerd in 4 richtingen, afhankelijk van de vise waarop je je wenst te richten. Het is interessant om te zien dat een andere richting, je de dingen anders laat waarnemen en wijst op een ander aspect van de vise van Bokrijk.

Ik ben begonnen vanuit kleine tekeningen in mijn schetsboek. Zo zie ik het totaalbeeld. Op groot formaat werk ik dan aan de details. Ik wou werken vanuit een teleobjectieve blik. Zo vergaar je veel informatie op beperkte ruimte. Maar ik was niet overtuigd van de schetsen. De confrontatie tussen het huidige en het toekomstige Bokrijk gebeurde teveel op hetzelfde plan. Daarom ben ik gaan experimenteren met omkeringen.

Het oude Bokrijk en de toekomstvisie van het openluchtmuseum, nemen elk een kant in van een cilindervormige oppervlakte. Daardoor lijkt de evolutie van het verleden naar de toekomst, zich in één beweging te ontrollen, maar keert wel de tijdelijkheid om: het heden als concept voor de dag en de toekomst als concept voor de nacht.

Dag en nacht, die samen het landschap vormen, maar tegelijk heel ver uit elkaar liggen, bevinden zich op een cylindrische oppervlakte. Om deze ruimtelijke-tijdelijke bijeenkomst van dit universum uit te drukken, heb ik gekozen voor een bundel van gebogen lijnen en de kromming van de ruimte en tijd. Ik koos voor deze grafische methode omdat het net de dynamiek suggereert, naast het feit dat het de indruk geeft dat twee tijdperken van eenzelfde landschap elkaar tegen hoge snelheid ontmoeten.

Het Bokrijk van gisteren met zijn boerderijen hengsten, schuren, kerken, molens en kapel werd zo geconstrueerd om de landschapsdichtheid en de rijkdom van het plattelandsmilieu te begrijpen en werd tevens geplaatst in het koude licht van de dageraad.

Het Bokrijk van morgen is opgebouwd uit constructieve beginselen van volkse architectuur, lokale, duurzame en recycleerbare materialen, om de bodems en topografie meester te worden en de terreinen te optimaliseren met hun eigen bioklimatologische bronnen.

Deze beginselen zijn sterk verbeterd met nieuwe biomimetische kennis en methoden van de biologische landbouw en Permacultuur.  Het land wordt ingedeeld volgens de meteorologie en de stand van de zon aan de hemel. Dit alles om de prestaties van de windturbines en zonnepanelen te optimaliseren.

Het platteland wordt ingedeeld in een reeks van rimpels volgens nauwkeurige geometrie om waterlopen en  aardwarmte te beheersen en tuinieren onder kassen (gemaakt van flexibele en transparante bio-glasvormen) toe te laten.

De huizen van de boeren werden op dezelfde manier geplaatst, met name in de sprong van een golf onder de heersende wind. De aarde is het leven van de bewoners, bewoners zijn ook Live Earth, de beeldhouwkunst en de magnify.

Luc Schuiten