Dr. Weyns, hanteerde een ‘wetenschappelijke’ aanpak bij de uitbouw van het museum. Dit hield in dat een gebouw eerst ter plaatse grondig onderzocht en gedateerd werd, vervolgens vakkundig gedemonteerd en naar Bokrijk overgebracht. Zo werden op minder dan 20 jaar tijd een honderdtal historische gebouwen uit het platteland in Vlaanderen naar het museum overgebracht. Het creëren van een dorpsbeeld dat in hoge mate de historische werkelijkheid benaderde, was baanbrekend in de wereld van de openluchtmusea. Vanaf de jaren 1960-’70 startte de planning en de opbouw van een stadskwartier ‘de Oude Stad’. De idee hierachter was een overzicht van de evolutie van de stedelijke architectuur van de late middeleeuwen tot de 19e eeuw te realiseren. Dit deel stuitte echter op kritiek, de bruuske en daardoor ongeloofwaardige overgang van bos naar zogenaamde stad zat daar voor iets tussen.
Anno 2011
De dienst Infrastructuur van Bokrijk staat in voor het structureel onderhoud van het monumentaal patrimonium in het Openluchtmuseum. Waar en indien nodig werken zij daarbij samen met gespecialiseerde derden. Hieronder kan worden verstaan: het herstellen van daken in stro, vakwerk- en kapconstructies, wanden en vloeren in leem, schilderwerk, maar eveneens de inrichting van onder andere de brouwerij, het maken van wagens en karren, het op punt stellen van volksspelen en de logistieke ondersteuning bij de verlevendiging, uitbatingen en evenementen. Specifieke ambachten als strodekken, lemen, vitsen, …voeren ze bij voorkeur met eigen medewerkers uit.
In overleg met de afdeling Onroerend Erfgoed van de Vlaamse Gemeenschap worden onderhouds- en restauratiedossiers opgemaakt. Afhankelijk van de omvang en de specifieke technische vereisten worden deze in eigen beheer opgemaakt, uitgevoerd en begeleid of uitbesteed op het vlak van dossiersamenstelling en uitvoering.